درهاى نقره‌اى پيش روى ضريح مبارك كه در اين كتاب از آنها ياد شده ، همان درهايى است كه متأسفانه با اصرار طاهر القيسى - كسى كه بسيار زياد و به صورت غير متعارف در شئون حائر دخالت مىكرد - از جاى خود برداشته شده است . طاهر القيسى با دخالت‌هاى بىاندازهء خود در كارهاى حائر مقدس ، تاريخ حائر و آثار آن را از بين برد و سرمشق روزانه تمام جانشينان خود شده است و آثار و ثمرات فعاليت‌ها و اهداف او ، اكنون نمايان گرديده است ! ناگفته نماند كه در اين دوره از زمامدارى فتحعلى شاه ، همسر او با هزينه خود به طلاكارى هر دو مناره حرم اقدام كرد . و اما سوّمين مرحله از تذهيب گنبد افراشته ، چنان‌كه بر روى كتيبه‌هاى قسمت زيرين گنبد ، روى پنجره‌هاى طلاكارى شده داخل حرم مطهّر و ضمن آيات كريمه قرآن مجيد پيرامون گنبد نورانى با خط طلا نوشته شده و نيز توسعه صحن از سمت غربى ، همچنين ساخت و ساز مسجد جامع ناصرى بالاى سر مطهر ؛ تمامى در دوران ناصرالدين شاه قاجار ، جانشين فتحعلى شاه و در اوايل ربع آخر قرن سيزدهم هجرى ، يعنى قبل از گذشت نود سال از تذهيب اول ، انجام گرفته است . ماجرا از اين قرار است كه شاه در سال 1276 ه ، بزرگ‌ترين دانشمند ايرانى مرحوم « شيخ عبدالحسين طهرانى » را با اندوختهء فراوان ، رهسپار كربلا نمود تا نيازمندىهاى عتبات مقدسه اعمّ از اصلاح ، تعمير و تجديدبنا را بر طرف سازد ؛ چنان‌كه خلاصه آن در كتاب تحفهء العالم چنين آمده است : در سال 1276 ه شيخ عبدالحسين طهرانى به دستور ناصرالدين شاه قاجار ، به كربلا آمد و تذهيب گنبد امام حسين ( ع ) را تجديد نمود و ساختمان صحن شريف و ايوان‌هاى آن را با كاشى رنگى ، تعمير و مرمّت كرد و آن را از بالاى سر مطهر ، توسعه داد .